در حالی که نگاه سنتی به پروژه‌های راهسازی همواره بر تکنولوژی‌های نوظهور و آسفالت‌های جدید متمرکز است، کارشناسان این حوزه معتقدند که اتکای صرف به تجهیزات پیشرفته بدون ایجاد یک نظام مالی منسجم و استراتژی مدیریت چرخه عمر، راه به جایی نخواهد برد. بر اساس این دیدگاه، چالش اصلی شبکه راه‌های کشور، کمبود فناوری نیست، بلکه فقدان یک مدل پایدار برای تأمین مالی، نگهداری و کنترل بار محوری است که هزینه‌های استهلاک زیرساخت‌ها را به صورت تصاعدی افزایش داده است.